خرید بک لینک

روزهای اخر سال هستش

انگار یه زنجیر سنگین به پام وصله

حس میکنم دارم جون میکنم که 1 شن این روزا

از اون ور با خودم میگم زندگی همین لحظه هایی که داره میره

اما واقعا خستَم ،خیلی خستم

حس میکنم همه زندگی رو همش دویدم تا خانواده ام در ارامش باشند

اما تهش چیزی که از من مونده خیلی تنهاتر و داغونتر از چیزی هستش که برای

این روزهام تصور میکردم

نمیگم نا امیدم ،نه،چون حق نا امید شدن ندارم چون میبینم خیلی ها ممکنه

حسرت ثانیه های من رو بخورن

وقتی میبینم هموطنم مجبوره روی خاک بخوابه

وقتی میبینم حتی جایی نیست که بتونه اسمش خونه بزاره

انقدر درد میبینم که وقتی یا درد خودم میفتم فقط غمگین میشم

این غم ،ذاته منه

همیشه با منه

همیشه همدمم بوده

با همه درد هایی که داره اما عزیزه برام

چون منه الان رو ساخته

فقط دوست دارم حال همه خوب باشه همین

ارامش چقدر دست نیافتنی شده،همیشه فکر میکردم ارامش باید یه لحظه طولانی باشه و همیشگی

اما فهمیدم ارامش تو لحظه های کوتاهیی که زندگی بهم میده تا

برای روزهای سختر نبازم

خدایا کمک یار همه ی بنده هات باش

ماه رمضون قشنگم هم داره شروع میشه،میخوام بعد سالها نتونستن امسال روزه بگیرم،باشد که بتوانم و حالم قشنگتر بشه

برچسب: نویسنده: نیکا قربانی تاريخ: چهارشنبه 23 اسفند 1402 ساعت: 11:58

صفحه بندی