چقدر قشنگ که ۱۳ سال اینجا از حرفهام ،دردها،ادم هایی که روزی انگار همیشه بودن
اما الان دیگه گذشتن و رفتن و پذیرفته شده برام
که هی چیز همیشگی نیست و احساساتم نوشتم و لذت بردم از این گوشه دنج.
اون موقع ها ۱۸ سالم بود و پر از حس زندگی و امید و عشق
الان ۳۰ سال باز هم پر از حس زندگی و امید و عشق اما در کنارش
بودن ادمهای که برام دوست داشتنی اند و حس آرامش که زیباترینه
و دردهایی که بودنشون برام بهتر از نبودنشون بوده
برچسب:
نویسنده: نیکا قربانی