پر از درد

میدونی خدا

انسان های الانت حتی به اندازه شرف یک حیوان هم ارزش ندارند

خیلی وقت ها حالم بهم میخورد از اینکه کسی رو ادم حساب کنم چون فکر میکنه تویی

کفر نمیگویم،ادمهای الانت خیلی وقتا یادشون میره در برابر بزرگی و عظمت هیچی نیستند هیچی

حتی ارزش این رو ندارن که بخوای به خاطرشون کاری کنی ولی این جبر و اجبار زندگی خیلی وقتا

باعث میشه در برابرشون هیچی نگی.شاید فهمیدن داری حرمت نگه میداری هر چند خیلی خنده داره که

این ادمهای معنای حرمت و احترام رو درک کنند یا حتی بفهمن وقتی داری احترام براشون قایل میشی وظیفه

اونها هم هست که این احترام برات نگه دارن حتی اگر بحث سن و سال بیاد وسط

اخ که درد داره وقتی میبنی این ادما یادشون رفته همه بالاخره رفتنیند .اخرش هیچکسی وجود نداره جز خودت.

اگر روزی اونایی که درد رو تو وجودم کاشتن این دست نوشته ها رو خوندن بدونند هیچ وقت ، هیچ وقت

این دل نمیبخشتشون،چون یادشون رفت شدم قربانی خواسته هاشون.

دلم صبوره .دلم ارومه .دلم پر از سکوت بی پرواست اما قسم به تک تک ثانیه های که برام جهنم شد نمیگذرم از

هیچ کدومتون.این دل زیادی مهربونه ،باید یاد بگیره بشه یه سنگ....

نفهمیدین درد عزیز یعنی چی .حتی خدا بهتون فرصت هم داد ،اما بازم نفهمیدین.

چقدر ادمهایت وحشتناک شده اند خدایا

یا تمامش کن دنیایت را

یا تمامم کن زندگیم را

اینجا نفس کشیدن هم درد دارد.