دنیای وارونه

ساعت ۱۱:۴۰

روز ۵ شنبه

تاریخ ۴ شهریور ۹۵

مکان همان همانه ِ همیشگی

چقدر عجیبه وقتی از بودن بعضی ادمها لذت میبری ولی با گذر زمان میفهمی نبودنشون چقدر بهتره

و چقدر عجیبتر که از اونایی که فراری هستی و حس میکنی بودنشون عذابه برات ولی میشن یه ارام جانه

زندگی.یه چیزی که میخوای ثابت کنی نبودنشون برات مهم نیست ولی دلت یه چیز دیگه میگه

خوبه که هستی

خوبه که کنارمی

--------

من را باور کن

دنیا را برایت بهشت میکنم

--------

روزهای سختیه ،خیلی سخت،دیوار بتن هم اخر صبرش لبریز میشود.مگه چقدر میشه تحمل کرد

کاش کسی نبود جز تو .

بودنت را حس میکنم خدایا

کنارم.ثانیه به ثانیه

تنهاییم نگذار.

اینجا گنجینه ۷ سال زندگیه.

۷ سال از هزاران ادمی که امدن و رفتن